fuu !

hava

2012-01-07T22:14:00.004+02:00

eskiden "iki satır şey bloga yazılır mı" diyordum. sonra twitter çıktı. "bu kadar uzun şey twitter'a yazılır mı"" diyorum artık. yaz gelince kışı, kış gelince yazı özleyen insanlar gibiyim. yazasım var bu aralar. başlayabilsem sanki patır patır dökülecek kelimeler de başlayamıyorum işte. havalardan sanırım. havalar da dengesiz benim gibi. ocak ayında hala bahar gibi günler oluyor. kış mı gelse artık ama? kar yağsa ya bir ara. içimizi titretse ya hava.

uzun bir aradan sonra yeniden kitap okumaya başladım. sanırım yazmamı tetikleyen şey de bu. sürekli film ya da dizi izlemek yazma eylemini köreltiyor bende. beyin hücrelerim ölüyor herhalde ekrana bakmaktan. kitap iyi ama, kitap güzel. bu da resmen sosyal mesajlı blog yazısı oldu.

...

2011-09-12T09:40:00.001+03:00

gittiğinden beri sigara almak dışında evden dışarı çıkmadım. ojelerimi silmedim. saçımı taramadım. makyaj yapmadım. telefonum pek çalmadı, çaldığında da açmadım. litrelerce kahve, 500 kadar sigara içtim. belli şarkıları saplantı haline getirip defalarca dinledim. saçma sapan bilgisayar oyunları oynadım. anlamsız, cıvık cıvık romantik komediler izledim. haliyle film kahramanlarına uyuz oldum. durduk yere binlerce küfür ettim. bir miktar ağladım ama bu sayılmaz. saçma sapan türk dizilerine içlendim. hiç içki içmedim. balkonda oturup saatlerce denize baktım ve biraz da üşüdüm. etrafımı böcek ölüleriyle doldurdum. eskiden güneş doğmadan uyuyamazdım, korkardım ya hani, artık öğleni görmeden uyuyamaz oldum. biliyorum, zamanı gelecek ve bunlar hiç olmamış gibi davranacağım. hiç yaşanmamış gibi. sahte merhabalar, sahte nasılsınlar dolduracak etrafımı. tarih-tekerrür ilşkisi hayattaki yerini alacak yine. ben iyi olacağım, hem de çok iyi olacağım, ama sen bunu görecek misin bilmiyorum.

hayal

2010-08-06T04:53:00.002+03:00

Son zamanlarda hayat felsefem “ne gerek var.” Zaten gerekmeyecek şeyleri hayatımın çoğu zamanında isteksiz yaptım. Gerekli şeyleri de böyle diyerek geçiştiriyorum. Hayatımın en büyük ekşını matematik testi çözmek şu anda. Kpss sonucuna göre 23 senemi geçirdiğim şehirden ayrılmayı planlıyorum. Seçtiğim yeni şehir buraya göre daha iyi. En azından içinde aptal yaşanmışlıklarımı barındırmıyor henüz. Artık daha dengeli biri olduğuma göre daha az aptal anılar oluşturmayı hedefliyorum o şehirde. Etrafa baktığımda daha az acı hissetmeliyim en azından. Tükettim artık burayı. Sırada orası varmış gibi sanki. İnsanlardan uzaklaşma arzum depreşti yine. Artık okul da bitmeye yakın olduğuna göre daha sağlam basmalıyım yere. Ve anlıyorum ki ailemin yanında olduğum sürece bu asla olmayacak. Yalnız kalmalıyım biraz. Bu sefer kalabalık içinde yalnız değil de sadece yalnız.

Bir de içimde her zamankinden farklı garip bir kıpırtı var. Uzun zamandır olmayan farklı bir şey hissediyorum. Oluşması uzun yıllar alan kumdan kalemi yıktım ve yenisinin planını çizmeye başladım. Diğeriyle uzaktan yakından alakası olmayacak bu sefer. Küreklerim, kovam hepsi hazır. Başlamak için kumun hazır olmasını bekliyorum. Başlarsam hiçbir dalga, tekme, rüzgar yıkamayacak. Kum hazır olana kadar ben cayar mıyım, onu bilmiyorum işte.

mektubumsu

2010-05-02T23:40:00.003+03:00

19/03/07

05:00

yarım yazılmış ve gönderilmemiş bir mektuptan..

"bizi hayata bağlayan şeyler kurallar ve duvarlar değil bence. evet, nefret ediyoruz ama ya onlar olmasaydı? biz ne için çaba harcayacaktık o zaman? onları yıkmak hayatımızdaki büyük hedeflerden biri. onlar olmasaydı belki de en çok çaba harcadığımız hedef olmayacaktı. biz kendi duvarlarımızı çoktan yıktık. kurallar zaten hiç olmadı. çabamız başkalarının duvarlarını yıkmak. ya duvarlarını çok sağlam örmüşler ya da basit bir duvarı yıkacak güce sahip değiller. insanlarla uğraşmaktan vazgeçmeliyiz. o zaman "zor" diye bir şey olmaz. sence vazgeçer miyiz?"

ilk cümle ve diğer cümleler arasındaki çelişkiye anlam veremedim üç sene sonra. anlam verebilen beri gelsin.

........

2010-04-17T03:54:00.004+03:00

bazen o kadar sinirli oluyorum ki, sinirimin sadece birini öldürmekle geçebileceğini düşünüyorum. ama böyle bir kurşun sıkıp ölsün değil. saçlarından başlayıp, böyle derisini falan yüzmek gerek. tanrım, nasıl eğlenirim ya. sonra da gelsin seri cinayetler.

zaman zaman içimdeki kedi genleri çok baskın oluyor. şu yukarıdaki gibi oluyorum resmen. "eeeh sikerler, kediyim lan" deyip boş veriyorum dünyaya. o zamanlar hayat bana güzel:)

browni intensi sevmedim. normal düz browni daha güzel. bugün kız kuzenlerime bu beğenmememi dile getirdiğimde "aaa çok güzel, nasıl sevmezsin?" tepkisini aldım. beğenmedim lan işte. bir halley gerçeği varken bu ülkede, tatlı üzerine daha ne yapılabilir? yapılmasın bir şey zaten.

edit: bu akşamın 9unda uyuyakalmam, sonra gecenin bir yarısı uyanıp açık laptopa bakıp saati 4:54 görmem, "uuu amma da uyumuşum be" deyip sağa sola bakarken saatin 1:00 olduğunu fark etmem ve hayatın birden iğrençleşmesi. öldürmek istedim.

spyware doctor

2010-03-23T04:47:00.002+02:00

yıllardır canım sıkıldıkça bilgisayarıma spyware doctor kurarım. ona karşı içimde nasıl oluştuğunu bilmediğim sarsılmaz bir güven var. başarılı antivirüs programları kullansam da bu arkadaş her zaman çok sayıda spy tespit ediyor bilgisayarımda. son taramada 59 tane bulduğunu iddia etti. 'cookies' teriminin çerez olarak çevrilmesine alışkınım da ilk defa çörek olarak çevrildiğini gördüm. bilgisayarımda "flaş çörek", "browser çöreği" gibi nesneler dolanıyor. korkuyorum.

yepisyeni cici tema

2010-03-23T03:49:00.004+02:00

vizelerin yaklaşması ve yumurta dayanması sendromu dolayısıyla ufak çapta bir depresyon yaşıyorum. kuaföre gidip saçlarımı görmek istemeyeceğim bir şekle sokmaktansa blogun temasını değiştireyim dedim. bence güzel oldu. bir süredir yazmamamı da bu depresif moda bağlıyorum. burda bık bık ağlayacağıma susarım daha iyi.

bloga "evinde okulda olmasını çok istediğin bir ürün" yazarak gelen arkadaş, sorunu daha açık sorsan google'a, bence aradığını daha kolay bulacaksın. nasıl bir arama metodu izlediğini çok merak ettim.

keywordlerden başlamışken yazmak istediğim birkaç tane daha var.

"tarık akanın otobüste öldüğü film" hangisi bilmiyorum ama "canım kardeşim" var, onu izle sen. o da çok acıklı bir film. mutlaka ölen biri olmalıysa kardeşi ölüyor bak onda da.

"hayat akıp giderken sen neler yapıyorsun" cümlesi bir şarkıda geçmiyorsa eğer, ben de google'a sorup mantıklı bir cevap bulmak istiyorum. en azından neler yapmam gerektiğini söylesin o da yeter.

"özkan uğurun şoförü" yazıp gelen arkadaş google'a çok güveniyorsun bence.

ve son olarak "rüknettinin delileri" yazıp gelen arkadaş, sen neyi arıyordun bilmiyorum ama bloguma gelmene sebep olan sevgili balığım rüknettin bir süre önce hakkın rahmetine kavuştu. yerine aldığımız capon balığı da isim koyamadan rahmetli oldu. ben de fanusta bir cenabetlik olduğunu düşünüp yerine yenisini almadım. yazık hayvancağızlara. yalnız kardeşimin balığı mürsel'in babamın psikolojik saldırılarına karşı dirençli çıkmasına çok şaşırdım. çok yaşa mürsel,. sen de ölürsen sıçtık. yazının sonunu bağlamak istesem de bağlayamadığımı fark ettim şu an. o yüzden tam da şu an yazmayı bırakıp 90210 izlemeye başlayacağım. sonra içten içe "liseli bebelere bak sen. 16 yaşında kullandığı arabaya bak şıllığın" diye zengin dizi karakterinin malı züğürdün çenesi oyununu oynayacağım.

sinema

2010-03-12T11:27:00.003+02:00

uzun bir aradan sonra sinemeya gidiyorum. umarım yine uzun bir ara vermeme sebep olmaz bu sefer de.

samsun

2010-02-20T12:10:00.000+02:00

şu anda samsun'da olmam hayatın bana yaptığı bir eşşek şakası mı acaba?

........

2010-02-17T13:00:00.004+02:00

dün, durakta otobüs beklerken bir anneyle 9-10 yaşlarındaki oğlunun diyaloğuna kulak misafiri oldum. recep ivedik'ten bahsediyorlardı. "gençlere böyle kaba saba bir karakterle örnek olmak yerine daha faydalı şeyler yapabilir ama onun da ekmek parası kazanması lazım sonuçta. artık insanlar böyle şeylerle eğleniyorlar." diyen anneye yılın annesi ödülünü verip beni evlat edinmesini isteyecekken otobüs geldi. kısmet değilmiş.

pastel, ışıklı cımbız diye bir şey çıkarmış ya da daha önce de vardı ben yeni görüyorum. hayatımda gördüğüm en komik şeylerden biri. genelde insanları taciz etmek amacıyla kullanılan lazer isimli cihaza bir cımbız ekleyerek böyle bir atraksiyona girişmişler. kullanışsız bir ürün bence. her kadın kaşlarını alacak uygun bir ışık bulabilir. gereksiz.

tutankamon'un annesiyle babası kardeşmiş. aslında değinmek istediğin haberden ziyade okuyucu yorumu. ntvmsnbc'den aynen alınmıştır:

"tutankamon vatanı milleti için ne yapmış bugüne kadar ? hangi açı doyurmuş geçin bunları efendim :) kendini çürük yazdırıp askerden de kaçmıştır kesin"

koskoca firavun türk gençliğine taşak malzemesi oldu ya, gözüm açık gideceğim kesin.

özenti, ithaf ve bir nevi örnek

2010-01-27T20:39:00.004+02:00

güz dönemi derslerimin listesidir. görüldüğü üzere yedisi finalde verilmiş, biri de büte bırakılmıştır. hayatımda ilk defa tek bütüm olduğunun kanıtıdır. örnek olmasını ister, yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerim.

deli deli olma

2010-01-19T02:34:00.003+02:00

az önce izlemeyi bitirdiğim bu filmi şu ağlak pms modunda izleyen kafama sıçayım. haftalardır izlenmeyi beklemesine rağmen gittim en duygusal, en dedeyi ve sevgiliyi özlemiş zamanımda izledim ki filmin son yarım saatinden beri ağlıyorum hala. kesinlikle izlenmeyi hak eden harika bir film. sanırım tarık akan'ın öldüğü gün benim büyüdüğümü anladığım gün olacak. yaşlı gördüm onu bayağı. ölmesin (peki).

filmde çocukların, büyüklerin ettikleri küfürler o kadar güzelki birkaç tanesini günlük konuşma dilime yedirmeyi planlıyorum. ama o çocuğun ağzına yakıştığı kadar bana yakışacağını da düşünmüyorum. o denli güzel.

izlemediyseniz alttaki cümleyi okumayın. filmin sonunu söyleyeceğim çünkü.

insanın sevdiği adamı kendi elleriyle toprağa gömecek kadar metanetli olması.. bu filmde bu var. sanırım şerif sezer'den başkası da kalkamazdı bu rolün altından.

bir de mişka'nın alma'ya öğrettiği "ben bir sarmaşık olsam" adlı şarkı filme çok yakışmıştı. olsa da dinlesek deyip küçük bir araştırmaya çıkıyorum. bulursam eklerim buraya da.

zararlı algı

2010-01-17T17:58:00.003+02:00

önceki kayıtta otobüslerden gittim. yine otobüste giderken sağda solda gördüklerimden ve düşündüklerimden gideceğim.

toplu taşıma araçlarının kalkış yeri gibi bir yerde bir grup amca almışlar ortalarına bir tanesini, gülerek, karnına diz mi dersin, kafasına yumruk dersin, böyle bir nevi tekmeli dövüşlü şakalar, komiklikler yapıyorlar. şakadan dayak yiyen adam kıpkırmızı olmuş ama o da gülüyor. biz, bir otobüs insan, "napıyolar lan onlar orda" edasıyla baktık onlara. gerçi sonra düşündüm de, bu ülkede arkadaşının af edersiniz kıçına hava kompresörü sokup bağırsaklarını patlatan insan var şakasına. bu ne ki.

mfö dinlerken mazhar alanson'un sesi dışında fuat güner'in sesi de seçilebilirken, özkan uğur'un o kadar karakterli bir sesi olmasına rağmen neden seçilemediğini merak ediyorum. (seçilmekten kast edilen sesin kulağa gelmesidir.)

izmit'teki outlet center'da "beğendik" diye bir süpermarket vardı eskiden. sonra kapandı orası, migros oldu. "beğendik" diye market adı mı olur? batmaya mahkum firma adı. tabi sonradan baktım internetten. sadece izmit'teki batmış herhalde. olsun, beğendik ne ulan! (yazarın kendi kendine göt olması)

şu sıralar;

"ne bir kürk ister bu şen gönlüm, ne bir han ne de saray laylaylalaralay" daki

"laylaylalaralay"

"beni arıyor, beni soruyor, hayırdır inşallah heyy" deki

"heyy" modunda geçiyor hayatım.

eve iki tane betta aldık. biri bana biri kardeşime. benkinin adı rüknettin. diğerinin adı popüler kültürün etkisiyle mürsel. az önce babam "mürsel, mürsel" diye balığa hişipişt yaparken, birden "yürü git lan" dedi. hayır sen balıktan konuşmasını mı bekliyorsun? bir dizi karakteriyle balığı bu denli özdeşleştirmek niyedir? koskoca adamsın, bu tavırlar ne? demek istedim ama baba şimdi. ha deyince denmiyor yani.

çoğumuzu zerrin özer'in arabesk günlerinden koruduğu için tanrıya şükürler olsun. zira geçen gün radyoda denk geldim. "allahtan korkarım, aldatamam seni" gibi bir cümle geçmekteydi. o zaman ateist olsa vay haline sevgilisinin.

geçen sene okuldan inerken otostopta durdurduğumuz arabada hayatın anlamını çözdüm. nerden açıldığı belli olmayan bir memleketi kurtarma muhabbeti esnasında "türkiye sosyal bir devlettir. bir tarafta sos yiyenler, bir tarafta yal yiyenler." şeklinde bir açıklama yaptı arabayı kullanan şu an hatırlayamadığım değişik isimli amca. çok enteresan bir geyikti. belki sağdan soldan duyulmuş bir klişedir. biz ilk defa duyduk, aydınlandık çok şükür.

eve lcd televizyon bakarken gördüm ki; "abi peşin olursa ne kadar düşersiniz?" muhabbeti yok olmuş. 2000 liralık şeyde 100 lira düşüyorlar en fazla. pazarlık ilkelerine aykırı.

pazardaki daha çok zeytin, peynir satan, önü dümdüz pazar arabaları var mercedes'in. görünce gülmekten alamıyorum kendimi. çok karakterli bir araba. birine benziyor ama çıkartamıyorum.

yanlış duymadıysam, kenan doğulu beyaz yalanlar adlı şarkısında "seni de beni de yiyorlar" diyor. ne biçim şarkı sözü bu. slow bir de şarkı. gerçi bu ülkede "ikimize birden yükleniyorlar" diye de bir şarkı varken kenan'a bir şey söyleyemiyorum pek.

road tripsel

2009-12-29T08:40:00.003+02:00

şehiriçi halk otobüsleri çok enteresan yaratıklar. hayır cipimle yanlarından geçerken bakıp ağlamıyorum, böyle bir durum değil söz konusu olan. ben bizzat içlerindeyim.

geçenlerde şoför amcanın biri yolculardan birine hişt pişt yapıyor. kızda da kulaklıklar var duymadı. yanındaki birkaç kişi uyarınca kızı çıkardı kulakları. "onun sesini kıs." dedi şoför. bir ton kavga ettiler. kız aracın plakasını aldı falan. işin tuhafı kız indiğinde hala kulaklıktan dinlenen yüksek sesli müzik duyuluyordu. bu olaydan sonra bir kere daha "sony kulaklık sen bizim her şeyimizsin." dedim.

yaşlı teyzenin biri otobüsü durdurdu. binecek diye bekliyoruz koca otobüs. teyze "buralarda cami var mı? " diye sordu. hadi bulunduğu yer çok ıssız olur anlarım. ama caddenin ortası lan, otobüs durdurup yol mu sorulur! tanrı hepimizi teyze özgüveninden korusun.

okulda otobüsün kalkmasını beklerken sigara içiyorduk. çoğu okul gibi bizim de tıp fakültesi hastanesi yakınımızda. yanımızdan telefonla konuşarak geçen bir hasta yakınının söyledikleri dışardan duyulan yaran diyaloglar mı dersin, gülsem mi ağlasam mı bilemedim öyle bir şeydi. sanırım telefondan konuşan kişi bir yakınını kaybetmiş. bu amcam " allah cennette görüştürsün inşallah" dedi. kendince iyi bir şey söyledi belliki. ama bu cümleyi ilk defa duymanın etkisiyle kalakaldık. hayır adam, şimdi sen karşındakine 'öl' mü diyorsun, 'ölsen kesin cennetliksin' mi diyorsun, beddua mı, dua mı bu bilemedik. ayrıca bu amcamın hastanede yatan hastasında da öyle beş altı ayda öldürmeyen bir cins tümör varmış. o da ayrı bir muammaydı.

birkaç sene önce metro turizm'le izmit'ten samsun'a giderken muavinin arka beşlide uyuması, yolcuların susuzluktan fena olup şoföre şikayet etmeleri, şoförün arabayı durdurup arka tarafa gitmesi, muavini azarlayarak uyandırması tam da metro'dan beklenebilecek bir davranıştı. muavinin gömleklerini pantolonuna sokmaya çalışan uyku sersemi halini hala unutamadım.

dün okuldan çarşıya inerken (evet, biz okuldan iniyoruz. çünkü okul dağda.) bindiğimiz otobüsün şoförü yolu bilmiyormuş. "siz biliyorsanız bana tarif eder misiniz?" dedi. tarif ettik ama biz indikten sonra ne yaptı bilemiyorum.

sweet home

2009-12-28T03:18:00.002+02:00

yeni yılda kendime bir ev istiyorum. tabi bunun olması bir işim olmasına bağlı. tabi bunun için okulu bitirmem lazım. tabi bunun içinde 2011 olması lazım. o zaman bu dilek bu sene değil, seneye yılbaşında dilenmeli. ama ben yine de bir kağıda ev, okul ve para resmi çizip (olmayan) yılbaşı ağacının altına bırakmayı planlıyorum. ne bileyim karma, kader bir şeyler tutar belki.

kafa

2009-12-26T03:31:00.005+02:00

gecenin üç buçuğunda ıslık çalarak evine giden adamın hastası oldum şu an. nasıl bir neşedir, nasıl bir enerjidir, sarhoşluksa nasıl keyiflidir? ben de istiyorum aynısından. bir de david beckham'ın yukarıdaki kafası neyle oluyorsa ondan istiyorum. adam sen ki o kadar yakışıklısın böyle leopar donlu, yalamalı falan pozlar ne ola ki demezler mi? dedim ben valla. yazık victoria'ya. "taş gibi herifi kaptım" diye gelmesin kapıma şu saatten sonra. burdan david lachapelle'e de seslenmek isterim: sanat bu değil arkadaşım!

aşk

2009-11-16T03:46:00.001+02:00

aşağıdaki tanımı ben yapmadım. bir gün sözlük uçup giderse diye yedeklemek istedim sadece.

"o var yalnızca, o var olduğu andan itibaren dünyanın nüfusu 1. sen de yoksun artık. bir tek o var. zaten sen ve o artık aynısınız. başkası yok. dünya yok. allah yok. peygamber yok. aç-tok yok. yalnızlık ve kalabalık yok. kaos yok. mutluluk-mutsuzluk yok. dert yok. derman yok. acı yok. telafi yok. sadece bir çift göz var. beraberinde taşıdığı sonsuz huzur. hep artan ve ve bu artışın sonu olmadığı bir huzur. sürekli parlayan gözler. ötesi daha parlak, daha parlak. umut etmek yok, çünkü buna gerek yok. her şeye sahipsin artık, kaybedecek de bir şeyin yok artık, bir tek o var. sen o'sun. var olan tek şey o: aşk."

kadından kentler

2009-11-14T18:44:00.003+02:00

doğum günümde beni en iyi tanıyan kadından gelen hediyeydi bu kitap. adet olduğu üzere arka kapağı okumaya başladım elime alınca. alsancak iskelesinden başlayıp esenler otogarında bitiyordu kitabın arkasındaki kelimeler yığını. ilk boş vaktimde elime alıp okumaya başladım. okudukça hayatımda bir şekilde yer almış şehirler sırasıyla karşıma çıkmaya başladı. "izmir, adana, trabzon, bursa, samsun, amasya.." her şehirde bir kadın. 108 sayfa sonra okumayı bıraktım. sanırım ikinci elime alışımda kitap bitmiş olacak. açıkçası bu kitap beni ürküttü biraz. kitaptaki olaylar hayatımdaki rastlantılara dönüşmeye başlayınca bıraktım zaten kitabı. benim boktan hayatımı saymazsak, bu kitabın gerçekten mükemmel bir anlatım tarzı var. murathan mungan şiirlerinde karşıma çıkan bazısı mükemmel bazısı rezalet şiirlere asla benzemiyor. bütün kelimeleri, bütün tasvirleri, kişileri sanki az önce buralardaymışlar da bir anda kitabın içine çekilmişler gibi. kesinlikle tavsiyedir. okuyunuz, hayatınızdaki kadınlara okutunuz.

Annesi, arada bir, "Hayatla romanları ayırt edemeyeceğini bilseydim, zamanında 'oku kızım, oku kızım,' diye başının etini yemezdim," diye uyarırdı.

Hayatla karıştırılmayacaksa romanlar niye okunsundu ki?

şiir

2009-11-11T19:30:00.002+02:00

yaklaşık bir senedir tek satır şiir okumuşluğum yok. ondan önceki beş sene deliler gibi şiir okuduğum zamanlar oysa. sanırım doymak ve artık seçici olmakla ilintili şeyler bunlar. geçen gün mail gruplarından gelen bir mailde yılmaz odabaşı'nın bir şiir albümü çıkardığını okudum. youtube sağolsun ordan oraya derken ahmet telli'nin daha önce nasıl okumadığıma hayret ettiğim bir şiirini dinledim. adı "su çürüdü". dinlemek isteyenler için youtube linki:

http://www.youtube.com/watch?v=LGszKrMnq8M&feature=PlayList&p=415F932A874CD9CD&index=1

artık bloga, sözlüğe, twittera, sağa sola yazmaya karar verdim. ilhamım geri gelmiş olabilir ya da şaka yapıyordur belki. şu anlık bilemiyoruz. bu yazı bir başlangıç olsun istedim. gerisi gelir herhalde.

tatlı falan

2009-08-27T00:04:00.004+03:00

az önce kendimi elimde bir çatal, önümde bir kutu tulumba tatlısı ve bir kutu vanilyalı dondurmayla (ki ben nefret ederim kendisinden) yakaladım. adeta bir film karesi gibiydi. evden dışarı çıkmamaya ve sigarasızlığa yoruyorum ben bunu. hadi hayırlısı.

..

2009-08-20T22:18:00.001+03:00

msnden soğudum. internetten soğudum. canım laptop'ım servise gitti. çok mutsuzum blog.. internetten soğumak pismiş be.

öyle

2009-06-03T20:58:00.000+03:00

çok uzaklardaki birini özlüyorum bu aralar. nedendir bilmem..

ben gibi

2009-05-18T14:00:00.003+03:00

tükendiğimi hissediyorum son bir aydır. yazamıyorum, okuyamıyorum, izleyemiyorum.. kısacası odaklanamıyorum. durum o kadar vahim ki sigara bile içemiyorum bazen. baharın depresyona iyi gelmesi gerekmiyor muydu? mayıs darlanması sanırım bu yaşadığım. 4 senedir her mayısta olan şey olmaya devam ediyor. bu bir lanet..

ve bu satırları yazmamı sağlayan sevgili os'un isteği üzerine tavsiye şarkı:

yalın-başka hayatların kadını

aşk biraz kendine yalan söylemek gibi

hani göçmen kuş gibi

her yere yakışıp hiçbirinde kalamamak gibi..

not: yalın diye önyargılı yaklaşmamak gerek:)

tavsiye şarkı

2009-04-07T04:26:00.002+03:00

zuhal olcay'ın son albümünde yer alan "aşkın en mavi zamanı" yüzlerce kez dinlemeyi hakedecek kadar güzel.. bülent ortaçgil hiç ölmesin :)

şey

2009-04-07T04:07:00.005+03:00

içimden sayfalarca yazmak geliyor. sanki yazmazsam hiçbir şey yoluna girmeyecek, her şey akışının dışında ilerleyecekmiş gibi.. aslında yok öyle bir şey. her şey gitmesi gerektiği gibi gidiyor belki de hayata göre. hayatın çizdiği sınırların ötesinde yaşadığımız herhangi bir şey yok aslında. şu sıralar savrulma konusuna fazlasıyla takıldığımdan hayatın savuruşlarıyla da fazlaca ilgiliyim. görünürde yaşadığım her şey "lay lay lom" belki de. ama gerçekte hiç de öyle değil. içimde sönmek bilmeyen bir ateş var sanki. istesem bu ateşi faydaya dönüştürebilirim. ama ateş kontrol dışı gelişen bir olgu olduğu için ben de bu kontrol dışılığa kaptırıp kendimi, öyle sobada kalmış son odun gibi içten içe yanıyorum. kırmızı, kıpkırmızı görünüyorum. kırmızıyı çok seviyorum, evet. yukarıdaki son kibrit çöpü gibi.. diğerleriyle birlikte duran ama diğerlerinden apayrı duran aynı zamanda. değişik. karmaşık. aslında hüznü yansıtmayı çok seven ama bunu sadece yazarken (yazı dışında insanlara hüznü yansıtmayı gereksiz buluyorum.) başarabilen.. garip.. çözülsün artık her şey. oyunun sonu gelsin..

not: yazının başlığının "şey" olmasının nedeni yazıda fazlasıyla "şey" kulandığım içindir.

istek üzerine ayın şarkısı ya da şarkıları

2009-03-14T20:10:00.004+02:00

yaşar kurt ve arto tunçboyacıyan'ın birlikte yaptıklara son albüm "nefrete kine karşı" şu sıralar winampımda fazlasıyla dönmekte. bu albümden iki şarkı tavsiye etmek istiyorum. birincisi küçük nil büyük ırmak. bu şarkıyı arto tunçboyacıyan seslendiriyor. sözleri de şöyle:

"eğer çok heyecanlıysan bugün
senin için bir kaşık bal getirdim
al ye, heyecanın tatlansın senin
heyecanını korkuyla karıştırma
ve de korkma
çünkü sen bir heyecansın
zamansızsın

sen bir ümitsin, sınırsızsın
o yarınlara bakan gözlere bir ışıksın
berrak bir su gibi mırıl mırıl ruhunla
bizleri yarınlara götüren yürekli bir aslansın

tanıştığımıza memnun oldum desem
beni ruhunla arkadaş yapar mısın?

tesadüflere tesadüf deyip geçmeyelim
hislerimize inanıp onlarla yaşamasını öğrenelim
sanki fikirlerimiz toplanmış bir noktaya
kopması çok zor çelik zinciri gibi

hayata değişik yönlerden baksak bile
sonunda varmak istediğimiz ideal aynı yerde
onun heyecanını ben de yaşıyorum
o günleri merakla bekleyen küçük bir kuş gibi

eğer çok heyecanlanırsan bir kaşık balı unutma
selamlar benim ruhumdan senin temiz ruhuna"

(şarkının sonlarındaki ermenice kısım da güzel olmuş. ama sözlerini ekleyemiyorum maalesef)

bu albümden tavsiye edeceğim diğer şarkı ise bazen insan. bu şarkıyı da yaşar kurt seslendiriyor. sözleri de şöyle:

"bazen insan balık gibidir
denizin içinde denizi bilmez
bazen insan kuşun kanadı gibidir
uçmayı bilmez

bazen insan çiçek gibidir
mevsimlerle yaşamayı bilmez
bazen insan insan gibi görünür
görüntüyle düşünceler birleşmez

bazen insan nehir gibidir
sonsuza akar, geri dönmez
bazen insan toprak gibidir
bütün kötülükleri affeder

bazen insan güneş gibidir
hayatın gücünü bilen
bazen insan insan gibidir
insan gibi yaşamasını bilen"

iki yakın halk, iki uzak komşu üzerine gerçekten anlamlı bir albüm olmuş. albümde iki ermenice şarkı bulunuuyor. bir tanesi yaşar kurt'un alışamadım şarkısının ermenice versiyonu. diğer şarkılar türkçe. türk-ermeni kardeşliği adına yapılabilecek güzel şeylerden biri bu albüm. devamının gelmesini de dileriz..

uzak

2009-03-14T01:31:00.003+02:00

farkındayım, son eklediğim birkaç resim ve yazı çok karamsar oldu. ama içim bu durumda şu sıralar. kendimi salmakla toparlamak arasında gidip geliyorum. bir yanım "sal gitsin" derken (ki baskın olan yanım bu), diğer yanım "saçmalama kızım toparlan, salaklaşma" diyor. iki ben arasında kalakaldım. salmak çok kolay çünkü. hiçbir şey yapmamak.. şaraptır, votkadır, ne varsa içip kendini kaybetmeye çalışıp aynı yerde sabit kalmak, asla bilincini kaybedecek kadar sarhoş olamamak.. düşününce zor gelen bunlarmış gibi gözüksede aslında diğer yoldan çok daha kolay. akışına bırakmak gibi biraz. akış değil aslında, bir nevi sürükleniş. ben zaten denizin üstünde hiçbir şey yapmadan yatıp akıntının beni sürüklemesini çok severim. bu durum da aynı ona benziyor. biraz mazoşist bir yaklaşım belki bu. biraz acıyı sevmek. acı olmadan hayatın basit gelmesinden sanırım tüm bu asla toparlanmama çabası.

bir de diğer yola bakalım. kendini salmamak, bir an önce toparlanmaya çalışmak. bir kere bu yolu uygulamak için dik durmak gerekiyor. karşına bu dönemde çıkacak her türlü zorluğa göğüs germek gerek. ki olur olmadık zamansız zorluklar ve hayatın saçmalıkları da bu zamanlarda daha çok gösterir kendilerini inadına. sanki senin hiç derdin, tasan yokmuş gibi birde onlarla uğraşmak zorunda kalırsın. ne bileyim; sınavın kötü geçer, paran yetmez (bu daha çok olayın içmek istersin para olmaz kısmı), süslenip dışarı çıkarsın dağıtayım kafamı diye, dolu yağar mesela. yapar hayat bunu. hem de çok sık yapar. (ne gerek varsa) işte bu yol çok çok çok zor. çok hengameli. uğraş dur. zaten belki de toparlanmayı sağlamasının nedeni bu. sen uğraşıp dururken neye üzüldüğünü, neye kırıldığını unutuyorsun. aslında bu da hayatın içinde sürüklenmek. yalnız diğerinden farkı şu. ilkinde sen amaçsızca sürüklenmek isterken ikincisinde hayat seni savuruyor. ve hayatın savuruşu çok acımasız. senin kendine acımamanla aynı şey değil bu. bilerek ve isteyerek yapmakla, istemeyerek savrulmanın farkı.

bugün anladımki aylardır yanında olan birinin şimdi yanındayken bile uzak olması (ya da senin öyle hissetmen) çok koyuyor insana. hele birde işin içinde yağmur ve hüzünlü ayrılık şarkıları varsa çok daha acıtası oluyor her şey. zamanında yemeğini, sigaranı, içkini, (belki yatağını), belki hayatını paylaştığın birine bir yabancı gibi davranmak.. sanki onlar hiç olmamış gibi, hiç yaşanmamış gibi davranmak.. böyle zamanlarda "keşke duygularımız olmasa, ağaç gibi yaşasak" falan diyorum. ama o da çekilecek şey değil. böyle çelişkiler içerisindeyim işte. yine yeni yeniden hayatın her şeyi yoluna koymasını bekliyorum. bakalım.. zaman..

soundtrack: dido - white flag

ürkü

2009-03-08T23:58:00.003+02:00

ürkünç günler yaşıyorum. sanırım olacaklardan korkuyorum. korkmak değil belki kelimenin tam anlamıyla. korkmak fiili tam olarak düşündüklerimi karşılayamıyor. korkunun çok daha ötesinde. zamanın çözmesini bekleyemeyecek kadar gerginim şu günlerde. ama beklemekten başka da yapabileceğim hiçbir şey yok...

köff

2009-02-12T16:53:00.004+02:00

nefret ediyorum hasta olmaktan. en ufak bir grip-nezle belirtisinde deflu fort içince gerçekten hasta olduğunda ilaca tepki veremiyormuşsun, ben bunu öğrendim sonunda. günlerdir öksürük, hapşırık, ateş, üşüme, terleme gibi değişik tecrübeler yaşıyorum. nesi değişik dersen, hepsi aynı anda mı olur lan? insaf be. ama geçiyor sanırım. haftasonuna kadar iyileşmiş olmayı umuyorum. sonra okula falan gideceğim. en azından kendimi buna inandırdım azıcık:) hıı bir de, dün karabiberli-limonlu çay içtim. çok iyi geliyor öksürüğe. tavsiye ederim.

düzen

2009-01-31T01:25:00.002+02:00

bütler bitti sonunda. rahatladım biraz ama biraz da sıkılıyorum şimdi. büt zamanı evde bir kalabalık, anlamsız bir neşe vardı. bir sürü içtik, sıçtık. gerçi bunları sınav haftası bitiminde yapmamız gerekiyordu ama tutamadık yine kendimizi:)

şimdi ev bomboş geliyor. herkes kendi odasında. bir sessizlik var. bir boşluk.. tuhaf. yine elektrikli soba, elektrikli battaniye ikilisinin suni sıcaklığıyla ısınıyorum. oda, duvarlar falan hep boş. sınav haftası boyunca yerde ders notları, tabaklar, bardaklar, şişeler, kıyafetler, çöpler yığılıydı. hepsini topladım. şimdi oda düzenli ve sıkıcı. her yeri dağıtasım var.

okul 2 sene uzadı. diplomamı 25 yaşında alabileceğim sanırım.

hafta boyunca biriktirdiğim filmleri izleyip bitireyim diyorum şimdi. nihayet ıssız adam'ı izleyebildim. ağlayasım varmış yine, tutamadım.

nietzsche ağladığında'nın filmi çıkmış. onu da izlerim bir ara.

uyku düzenim de yine olmadık bir zamanda geri geldi. sınav haftası uyanamazken şimdi sabahın körlerinde uyanıyorum. mutlaka ters olacak ya o da. olmasa garip olurdu zaten..

bakalım bahar yarı yılında (2. dönem işte) ne haltlar karıştıracağız.

tema mema

2009-01-18T19:29:00.003+02:00

az önce yeni tema yapacağım derken blogun az bir şey içine etmiş bulunmaktayım. "bunları okuyorum ben" listem de silindi. hatırlayabildiklerimi ekledim ama mutlaka unuttuklarım olmuştur. zamanla tekrar toparlarım o listeyi:)

yeni tema arayışım da yalan oldu böylece. bir süre daha bununla devam.

bugün pazar

2009-01-18T17:16:00.005+02:00

bugün pazar. nazım'ın aksine güneşi göremeden uyandık yine. finaller bitti ya. artık güneş doğarken uyuyup batarken uyanmak bir haftalığına normal bir şeymiş gibi gelecek. bir kaç sınava girmedim bakalım nasıl yapacağız onları. durum kötü. çalışmak lazım falan. ama ben şu üstteki fotoğraftaki yerde olmak istiyorum. "o da nerden çıktı?" ya da "orası neresi?" dersen en ufak bir fikrim bile yok. sadece orda olmak istiyorum. yanımda sigaram olsun, (burda virgül koydum bir şeyler eklemek için ama tıkandım resmen. böyle muhteşem bir yerde sadece sigara istemem de tuhaf)

bu hafta hiç sıkılmadığım kadar sıkıldım (sınavlardan) ve hiç eğlenmediğim kadar eğlendim. (bağıra bağıra şarkı söylemeyi çok özlemişim:) benim için çok güzel geçti aslında. hiçbir final haftası böyle değildi. dördüncü sınıf tribali herhalde (sanki bitecek de artistlik yapıyor burda).

ben tam bu yazıyı yazarken elektrik kesildi. dün gece, daha doğrusu bu sabah uyumadan önce de kesilmişti. bir huzur vermiyorlar adama. ya taktaklar ya da elektrik kesintisi. ne biçim bir şehirde yaşıyorum anlamadım ki ben. bok atma seansımın ortasında elektrik geldi. sayın sedaş'a teşekkürlerimi sunuyorum bana bu yazıyı yarım bıraktırtmadığı için.

ben şimdi yatağımdan kalkacağım, kendime bir kahve yapacağım ve günün ilk 1 2 3 4 sigarasını içeceğim ve mutlu bir insan olarak hayatıma kaldığım yerden devam edeceğim. siz de öyle yapın.(sigara kısmı hariç) özellikle sen ufaklık:)(yazar burda kuzenini kast ediyor)

hıı bir de unutmadan komikli kız mellö'nün katılınası bir kampanyası var. ona da şurdan şeyedebilirsiniz.

monolog

2009-01-10T16:38:00.002+02:00

tanrım bu sefer saçmalamama izin verme olur mu? biliyorsun sonra kötü oluyor. ne gerek var dimi böyle şeylere. "ne gerek var su böreği varken" diyerek burdan kukumanpaşa'ya bir selam çakayım:))

...

2009-01-05T23:07:00.000+02:00

''belki bir gün bir apartman boşluğunda, bir asansör boşluğunda, bir uzay boşluğunda buluşur ve boşluklar'ın tedavisinde kullanılacak ilaçlar da yutarız"

k.iskender

cem adrian! sen ne güzel insansın :)

2009-01-03T12:53:00.003+02:00

cem adrian'ın yeni albümü "emir" çıkabildi nihayet. içinde "nereye gidiyorsun" adlı bir şarkı barındırmakta kendisi. öyle şarkı olmaz. ona şarkı denilmez. başka bir şey o. kitap gibi. böyle ne bileyim yazıt gibi falan. cem adrian sen bize ne yapıyorsun böyle?? yapma arkadaşım, insan beyni bu nasıl kaldırırız biz bu sözleri? ayıp ya.

"çocuk..
sil yüzünden tüm yalanlarını bu şehrin
topla kalbini cadde cadde, sokak sokak
kazı ayak izlerini birer birer gri kaldırımlarından
bakma yüzlerine hiç
görme onları
çocuk bu kez ağlama
bu kez git

gölgeni, ismini sil yavaş yavaş
giderken bu kentten tükür yüzüne yalnızlığının
kalbini, kendini sök yavaş yavaş
giderken bu kentten sakın ağlama sus

unut ne yaptı sana
unut ne söyledi
unut ne varsa vazgeçtiğin

yüzünde korkularla, içinde çığlıklarla
kalbinde simsiyahlar
nereye gidiyorsun?

hep bu şarkılarla, kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
nereye gidiyorsun?

yolları, duvarları geç yavaş yavaş
giderken bu kentten bir piç gibi bırak yalnızlığını
ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş
giderken, terk ederken savur yüzüne yalnızlığının

ve unut ne yaptı sana
unut neler anlattı
unut ne varsa vazgeçtiğin

yüzünde korkularla, içinde çığlıklarla
kalbinde simsiyahlar
nereye gidiyorsun?

hep bu şarkılarla, kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
nereye gidiyorsun?

bu sahte baharlarla, kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
yine mi gidiyorsun?

çocuk
her vedanın ardında bir bekleyeni vardır kimsenin bilmediği
ve her gözyaşının altında bir dua kimsenin duymadığı
çevir gökyüzüne başını
bakma arkana
daha sert basa basa, daha güçlü
anlat bu kara şehrin yollarına ak adımlarınla
gitmek yenilmek değil, kazanmak da
gitmek gitmektir işte
hepsi bu"

yüzyılın şarkısı ilan ediyorum bu şarkıyı.

tak tak ne aq

2009-01-03T12:46:00.003+02:00

bir tak tak laneti beni takip ediyor kesinlikle. vizeler bittikten sonra bizim apartmanda bi ev yapım çalışması başladı ve hala devam ediyor. şu an bile devam ediyor mesela. gerçi buna eşlik eden bir matkap sesi vardı. o kesildi çok şükür. şimdi sadece taktaklar. arkadaşıma gidiyorum kalmaya. sabah çekiç sesleriyle uyanıyorum. başka bir yere gidiyorum yine kalmaya. bu sefer sabah matkap sesleriyle uyanıyorum. neymiş apartmana doğalgaz tesisatı döşeniyormuş. beni mi buluyorsunuz aq. çok sinirliyim bu konuda. başka gün mü yok lan. hafta içi hafta sonu tak tak tak. beyin falan kalmadı. zaten salı günü de finaller başlıyor. ona sinirliyim. bir de bunlar. bitsin artık yaleppim bu ne böyle aa.

not: şu üstteki de çekiç kafalı köpek balığı. çekiç kafa ne be. allahım sen ne güzel şeyler yaratıyorsun böyle. dinimiz amin.

yeni yılmış, peehh!

2009-01-02T07:42:00.002+02:00

hayır anlamıyorum. bu geldi de noldu yani? ben yine elektrikli sobam, leftafım, ayağım (çatlakmış bu arada), sigaram, dizilerim, filmlerim ve burnumun dibine gelmiş finallerimden başka bir bok göremiyorum. yılın ikinci günü şöyle sağlamından bir değişiklik olsa hiç fena olmaz. ya da yılın ilk günlerini ders çalışarak mı geçirsem? o da bir ihtimal tabi. ama dediğim gibi bu yataktan çıkmama hallerinde pek bir değişim olacak gibi gözükmüyor. sırf "yeni yıla nasıl girersen tüm yıl öyle geçer" geyiği yüzünden dışarda girdim yeni yıla. bütün sene uyumayayım diye. pek işe yarayacak gibi durmuyor. tam da şu fotodaki kedinin modunda olmam ne kadar garip.

herkese iyi, mutlu yıllar:)

bir marwe klasiği

2008-12-30T22:44:00.004+02:00

geleneksel ayak incitme şenlikleri kapsamında üçüncü kez ayağıma bir şey yapmış bulunmaktayım her sene bir kere yürüyemezsem başıma daha büyük bir uğursuzluk gelecek sanki. ilk ikisi burkulma sonucu şişme , jelle tedavi ve yürünemeyen bir haftasonuna mal olmuştu. bu seferki diğerlerinden farklı. dolaba tekme attım bu sefer yanlışlıkla. bütün bir gece bekledikten sonra sağ ayak dördüncü parmağım garip bir şekilde şişmeye, yamulmaya ve morarmaya başladı. en bir sevgili ev arkadaşım zeple devlet hastanesi acil servisin yolunu tuttuk. tabi ben bir ceylan misali seke seke gittim resmen. "ne zaman oldu bu?" dedi doktor. "dün gece" dedim. "kırılmış ya da çıkmış olabilir. biz bir şey yapamayız. yarın ortopediye git. ama sana bir parmak ateli verelim." dedi. bu sefer ayağım sargılı seke seke çıktım acilden. manyak lan bu doktorların hepsi. ben değerli popumu kaldırıp acile gitmişim, adam bana çıkık ya da kırık olabilir diyor. yarın ortopediye gidip ne ayakmış öğreneceğiz. yeni yıla da atelli giricem. bu da değişik olacak. herkese şimdiden iyi yıllar diler, gözlerinizden öperim. hı bir de dolaplara tekme atmayın. çok acıtıyor sonra :)

not: fotodaki abla sırf ayaklı hoş bir foto bulamadığımdan orada durmaktadır.

iş miş

2008-12-26T19:48:00.002+02:00

bugün öğlenin kör saatlerinde uyumaya çalışırken birden halkla ilişkiler mesleğini icra etmek istemediğime karar verdim. dördüncü sınıfta buna karar vermiş olmak çok garip. ama yapmak istediğim başka bir meslek de yok. hani bir tane olsa şunu yapayım diyebileceğim, o an okulu falan bırakıp öss'ye giricem yeniden. tamam yalan söylüyorum:) en azından bunu bitirip öyle girerim belki. ama işte yok öyle bir iş. resmen kendimi lisede kariyer planlaması yapamamış bahtsız bir insan gibi hissettim. ben en sonunda evimin kadını, çocuklarımın anası olacağım bu gidişle. durum kötü..

başlıksız

2008-12-14T14:32:00.005+02:00

olaylı ve aptal bir bayramdan sonra nihayet evime gelebildim. bir süre aileden uzak yaşayınca tekrar o evde kalmak -bir haftalığına bile olsa- o kadar zor geldi ki. o kadar sıkıldım anlatamam. bayramın ikinci gününden sonra kaçış yolları aramaya başladım ama ısrarla bırakmayan annem yüzünden cuma günü kaçabildim. annem de olmasa o evde kalmamın imkanı yok. seneye bu ev durumunu devam ettirmem gerek. okul bitmiyor ama en azında iş bulmak lazım. kirayı ve internet faturasını çıkarcak kadar olsa yeter. gerisi bir şekilde halledilir zaten. görüldüğü üzere gözüm hiiç yükseklerde değil. uyanıp bir kupa kahve, günün ilk 3-4-5-6 sigarası, nette bakılacak oyunlar, güncellenmiş bloglar, hala açıklanmayan çook sevgili (!) vedat hocanın 3 tane notu (finaller geldi be adam) falan filan derken.. bağlayamadım lan cümleyi:)) ne diyeyim günler de böyle geçiyor işte.

house md

2008-12-03T06:34:00.006+02:00

benim için biraz geç bir keşif oldu ama iyiki izlemeye başlamışım house'u. manyak herif ya:) henüz 2. sezonun 13. bölümüne kadar izlemiş olduğumdan mümkünse yorumlarda, msnde, sağda solda spoiler vermeyiniz, kafa göz dalarım çok pis.

bu adam benim halkla ilişkiler 4. sınıftayken okulu bırakıp tıp okumak istememe neden olmakta şu an. gerçi geçen gün bir arkadaş (yanlış hatırlamıyorsam kukumanpaşa) "sen daha halkla ilişkiler okuyamıyorsun, tıp nasıl okuyacaksın lan" diye haklı bir isyanda bulundu. ama ben "zeki ama çalışmıyor" tayfasından olduğum için çalışsam tıp bile okurum lan. okurum bence de kesin.

zaten house'dan sonra insanda sanki 758 sene tıp okumuş gibi bir his oluşuyor. biri "başım ağrıyor" dese "hastanın mri, ct, ot, bok hepsinin çekilmesini istiyorum" deyip sonra da ms (multiply skleroz) (çünkü bu adam ota boka ya ms ya lupus teşhisi koyuyor bu aralar) teşhisi koyasım geliyor.

izlediğim filmlerde, dizilerde kendimi teşhis koyarken bulur oldum sayın okuyucu. resmen bir teşhisci olmuşum da haberim yokmuş. bunun nedeni de vizelerde halkla ilişkiler çalışacağım yerde house izleyip bir nevi tıp çalışmış olmam.

özellikle cennet adlı türk filminde bu özelliğim pat diye kendini gösterdi. 15 senedir tedavi ettiği hastanın annesinin intihar ettiğini yeni öğrenen bir psikiyatra küfür ederken buldum kendimi. insan hastanın hikayesini almaz mı lan. 15 sene sen naptın bea, tabi tedavi edemezsin demezler mi adama. ben dedim. ben olsam kesin tedavi ederdim o çocuğu.

bırakın lan beni. gidip tıp okuyacağım ben. doktur olacağım.house olacağıım:))

okulllll

2008-12-03T05:50:00.003+02:00

okulun bu sene bitmeyeceğini bütün ailem biliyor artık. herkese söyledim. erkenden söylemekte fayda var. yoksa haziranda "hani lan diploma" dedikleri zaman açıklama yapmak çok daha zor olacaktı. seneye biter umarım. okul dedin 2 sene uzamamalı. yoksa ben bu yukardakinden olacağım. bugün okula gidip ne var ne yok diye bakmayı planlıyorum. (okula ne var ne yok diye bakmaya gidilir mi lan!!) vizeler fena sayılmaz. "eh işte idare eder" kıvamında. devamsızlıktan kalmazsam ben kesin bitiririm okulu seneye. dinimiz amin.

resim bobiler.org'dan alınmıştır.

günlük kırıntısı

2008-11-10T04:08:00.003+02:00

4 ekim 2006- 07:21

"tanrı bazen istediklerimizi yerine getirmemekte direniyor. biz mi suçluyuz acaba bu konuda? bilmiyorum. bekliyorum sadece.."

20 ekim 2006- 04:40

"ölmek istiyorum. toprağa karışıp yok olmak.. ya da hiç bilmediğim, burdan çok uzak bir şehre gitmek.. kimse olmasın yanımda. yeni insanlar olmasın; yeni heyecanlar, yeni mutluluklar, yeni her ne varsa işte, olmasın. yalnız olayım. tek olayım. en azından acı çekmem. şiirlere içlenirim belki. belki ağlarım şarkılarda. belki aptal bir dizi bile hüzünlendirir beni. ama acı çekmem."

ne ağır depresyonmuş arkadaşım ya. git git bitmemiş resmen. okurken bile bi sıkıntı bastı şimdi. 2 sene öncesine kıyasla daha az etkiliyo artık beni insanlar, acılar, sevinçler, insansal duygular işte. imdat! ruhumu kaybettim galiba.

bugün benim doğum günümmüş meğersem:)

2008-11-07T00:50:00.004+02:00

"bi sene daha yaşlandık be!" gibi pis bir geyikle yazıya başlamak istemezdim ama saatlerce uyumayınca böyle oluyormuş demekki. zaten günlerdir 2 günlük aralıklarla uyumaktan milyonlarca beyin hücremi kaybettim. pazar günü de vizeler başlıyor. anlamadım bu ne biçim iş arkadaşım. tek istediğim önümüzdeki 23 saatin boktan geçmemesi. sıradan bir gün olmasına razıyım, yeterki boktan olmasın.

bir de ben en iyi, en süper, en akıllı kızın en sevdiği arkadaşıyım ve o kızdan hayatım boyunca alabileceğim en güzel doğum günü mesajımı aldım. bizzat hastasıyım kendisinin.

iki uzaylı

2008-11-05T02:55:00.006+02:00

ยğยг:

nuh nerden biliyor sel olacağını
meteorlojistte kitapta mı bahsedilmiyor

MarwE:

kasırgaları bilip önlem alan insanlar desem

diceksinki o zman öle teknoloji mi vardı

romatizması vardır belki:P

ยğยг:

olabilir mantıklı

MarwE:

romatizma mı?

ยğยг:

allah belanı vermesin

başka bişey demiorum

bi uzaylı olarak samanyolunun içine sıçtın

yine hüzün..

2008-10-18T01:32:00.002+03:00

şu an içimden yazmak da dahil hiç bişey gelmiyor. bunaldım, darlandım. okula gidiyorum sabahın körlerinde. okula gitmediğim zamanlarda da erkenden uyanıyorum kendi kendime. nefret ediyorum bundan. ya çok yoğun bir hafta yaşadım ya da yaşlandım artık ben. zor geliyor bir şeyleri kaldırmak, bir şeylere katlanmak. katlanmak zorunda olduğunu bilmek.. fazlasıyla canımı yakıyor. deliricem ben, yeter. nolcaksa olsun artık.

tavsiye şarkı: 200 km/h

2008-10-11T17:05:00.007+03:00

http://www.millermusicworld.com/userProfile.php?u=70025

şu linkte süper güzel bir şarkı var. ben çok beğendim. değişik bir tadı var. hatta girmişken dinledikten sonra üye olup oy verin derim ben.

"bazen kırılan aynadan,
karanlık rüyadan terler içinde uyanırken
birden kendimi bulamazken
zindan masallarında ölmüş kanserli martı gibi
uçmak isterim de olmuyor ruhum hiç gülmüyor ki şimdi
sende uçma, yol alamazsın, kendini bulamazsın
kanatların hala bende saklı"

margarita

2008-10-05T14:24:00.002+03:00

aradığım karışımın margarita olduğunu iddia etti linger. deneyip göreceğiz doğruluğunu. izmit'te margarita hazırlamayı bilen ya da beni margarita içmeye götürecek bir şahıs aranıyor. duyurulur:) bir de "aradığım karışımı bulursam seri üretime geçicem" diye ütopik bir söz verdim az önce. o karışım margaritaysa geçmiyorum seri üretime falan:)

boya

2008-10-05T13:15:00.003+03:00

saç boyası üreticilerini şiddetle kınıyorum. arkadaşım bu renkleri üretiyorsunuz, sonra sanıyorum sırf bunlara renk adı bulmak için çalışan bir takım elemanlarınız var, böyle abidik renkler buluyorlar bunlara, insan aldanıyor, alıyor. uyguladıktan sonra sonuç ne? rengin adı: vahşi kızıl, ortaya çıkan renk: kahverengimsi bir kızıl. arkadaşım manyak mısınız? vahşi kızıl diye boya adı mı olur lan? insan kendini böyle bir şuh, vahşi hatun gibi hissedecek sanki bununla boyayınca. halbuki bu boya beni sıkıntılı ev kızı modumdan çıkarabilmiş değil hala. hıh bir de şimdi yazıya koymak için google görsellerde resim arayınca vahşi kızıl takma adlı bir seri katil olduğunu da öğrendim tam oldu.

bu amca vahşi kızıl. rustov kasabı diye de geçiyor. kendisi çok ünlü bir seri katilmiş. bir dönem seri katillerle ilgili yaptığım araştırmalarda adına rastlamamış olmam ilginç. ilk rus seri katilmiş kendisi adı da andrei romanovich chikatilo.

bu da benim istediğim saç rengi. koleston'un denemediğim kızıl tonu kalmadı. bi buldurun be. ne diyeceğim ben kuaföre de böyle olacak saçım? birkaç ton koyusu da olabilir. baydım artık boya tonu seçmekten ya. yakıcı viyole, aşk alevi, açık kor kızılı. yeter lan! kendinize gelin olum. açık kızıl, koyu, kızıl, orta kızıl falan deyin. hadi şarap kızılını da anlarım. açık kor kızılı nedir ya?

boş zaman falan..

2008-10-05T11:14:00.004+03:00

boş zamanlarımda kitap okumak dışında böyle şeylerle uğraşıyorum. manyak mıyım? evet galiba. bunu da sanıyorum kızları beklerken yapmıştık sıkıntıdan. ben dizmeye başladım. sonra ordan onur topladı. böyle deli deli dizdim. bitince çok mutlu olmuştum nedense:)

kitap, rüya falan

2008-10-02T09:29:00.004+03:00

ursula k. le guin adlı teyzenin yerdeniz büyücüsü (a wizard of earthsea) isimli kitabını bu sabah 05:40 itibariyle bitirmiş bulunmaktayım. taptığım 3 bayan hocadan biri olan üniversitedeki türk dili hocam ece hocanın 1. sınıfta sınavda zorunlu tuttuğu bir kitaptı bu. ben de o zaman alıp okumamıştım. geçenlerde elime geçti, bir bakayım dedim. bakmamla "ben bunun serisini alırım yeaa" demem bir oldu. yerdeniz 5lemesi beni bekliyor sanırım.

kitabı bitirdim. hakkında biraz düşündüm. ve uyudum. ve az önce şöyle bir rüya görerek uyandım. rüyamda ece hoca var. ona gidip teşekkür ediyorum. "hocam siz bu kitabı zorunlu tutmuştunuz. ben okumadım o zaman. ama şimdi gecenin körlerine kadar oturup bitirdim." diyorum. gülüyor bana. "diğer kitaplarını da okumayı planlıyorum" diyorum. "sen o kitabı sindirebildin mi?" diyor. ık mık kalıyorum öyle. ulan insana rüyada ayar mı verilir ya:) ben ki "salak lan bu kitap" deyip o sene kalmışım türk dilinden. ikinci sene elif şafak-bit palas önermiş.
"çok kalın lan bu. ben bunu bi gecede hayata okuyamam" deyip o senede kalmışım. ama sınavdan sonra o kitabı bi gecede okumuşum sırf meraktan. daha sonra canım ece hocam gitmiş de sınavda öss paragraf sorusu soran başka bir hoca gelmiş. öyle geçmişim türk dilinden. bi de rüyamda ece hoca ayar veriyor. iş mi şimdi bu:)

renk

2008-10-01T17:48:00.002+03:00

az önce oturdum mellö'nün önerisi üzerine bütün yazılarımı açık griye dönüştürdüm. şimdi daha az göz yoracak sanırım. açık griyi beğendim evet güzel oldu. göz yormasını istediğim yazıları özellikle beyaz yazmak gibi bi kıllık geçiyor şu an aklımdan. ona da katlanın artık. öptüm.

ayın şarkısı-bir çocuk sevdim

2008-10-01T17:26:00.004+03:00

sayın aylin aslım böyle şarkı mı söylenir lan ve sayın sezen aksu böyle şarkı mı yapılır minik serçe. ağzıma s.çtınız be iki gündür. onno tunç şarkıları albümündeki bir çocuk sevdim'i dinliyorum mütemadiyen. düzenlemesini de hayko yapmış. evde olduğum süre içinde winamp 35 kere çaldığını iddia ediyor. 20 kere falan da mp3 player çalmış olsa. bir kerede arabada giderken radyoda çaldı. öyle bir tesadüf yok ama. gayet türk sanat musikisi çalan bir radyoda çat diye çalmaya başladı. enee dedim saçmalama radyo napıyosun. var bişey var. birilerinin kesin bana kastı var.

"bir çocuk gördüm uzaklarda
gözleri kederli hatta korkulu
her şeye rağmen bir an gülümsedi çocuk
sıcak, sade ama biraz kuşkulu

bir çocuk sevdim uzaklarda
sanıyordum ki onun özlemi de buydu
o ise bir bakışta beni örtülerimden
yalnızca, yalnızca duygularıyla soydu

ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
şimdi çocuk büyümekte gün be gün
bütün hüzünleri okşadı birer birer
gizli bir ümide sarılarak biraz küskün

bir çocuk gördüm uzaklarda
biraz çocuk biraz adam biraz hiçti
ellerinde yaşlı zaman demetleri
daha önce denenmemiş yeni bir yol seçti"

bayram

2008-09-30T13:13:00.004+03:00

bayramdan nefret etmekle onu çok sevmek arasında kalakaldım.

sabah erken uyandırılmaktan nefret ediyorum.

3 gün boyunca tanımadığım insanlara " evet teyzecim/amcacım bu sene de son sınıf oldum. bitecek inşallah okul." yalanını söylemekten nefret ediyorum.

aile bağları o kadar da kuvvetli olmayan bir insan olarak senede bir kez görülen aile fertlerine sanki her gün görüyormuş gibi yapmacık bir samimiyet göstermek zorunda kalmaktan nefret ediyorum.

bayramın sevdiğim tek yanı yaprak sarması sanırım. sınırsız sarma alternatifi olan başka bir gün var mı hayatta:)

hepinize iyi bayramlar diliyor, gözlerinizden öpüyorum kuzucuklarım.

anlamsız- part 2

2008-09-27T23:33:00.003+03:00

bu salyangozların bir anlamı olmalı demiştim ya hani ben geçen pazartesi. aslında onların hiçbir anlamı yokmuş. bugün yine yağmur ve salyangozlarla yürürken bir tanesini ezdim yanlışlıkla. kıtırrtt diye iğrenç -ama gariptir eğlenceli- bir ses geldi. üstüne bastığında ölebilecek kadar basit yaratıklar. nedense o kıtırrtt sesinde birinin basmasıyla paramparça olmuş bir kalp düşündüm. kalbimi ezip geçmenin ne kadar basit olduğunu düşündüm. tıpkı salyangozun parçalanması gibi. bana göre "içimin paramparça olması", ona göre "basit". parçalanan bir kalbi yeniden birleştirmeye çalışmaktan çok sıkıldım artık. "bırak dağınık kalsın" deyip geçmek istiyorum. onu da beceremiyorum. ne desem, ne yapmaya çalışsam, neye baksam her şey sadece kocamaaaaan bir boşluk. ötesi yok..

istek

2008-09-27T23:27:00.004+03:00

MarwE:
ne istiyorum biliyo musun
MarwE:
bi karışım olsun böle lavabo-aç gibi
MarwE:
döksünler ondan benim içime
MarwE:
kaynar suyla beraber
MarwE:
şöyle bi ferahlayayım
MarwE:
bi apaydınlık olsun her yer
betül:):
he olur yansın bi için de rahatla

bu da böyle bir diyalog işte..

korku

2008-09-25T02:26:00.003+03:00

çok korkak bir insanım ben. cin, peri, karanlık, yükseklik gibi bir dolu şeyden korkuyorum. ama bir korkum var ki hepsine bedel.

21 senelik hayatımda şu zamana kadar çok insana değer verdiğimi sandım. kimilerine değer verdim gerçekten. bazılarının boşa olduğunu anladım. gereksiz olduğunu belki de. ama bir tanesine değer verdiğim ve onu sevdiğim için asla pişman olmadım. olmayacağım da.

ona karşı çok büyük gerizekalılıklar yaptım. aşırı dengesizlikler, aşırı uç istekler.. asla olmayacağı bilinen ama mutlaka istenen bir sürü saçma şey, bir sürü gereksiz kapris.. çok üzdüm onu. bunu durdurabileceğimi sanmıyorum hala. hayatın kanunu bu belki. ama eskiye göre çok daha dikkatliyim bu konuda. bundan kesin olarak eminim.

korkuma gelince.. bir gün beni şu hayatta yalnız başıma bırakıp gitmesi uzun zamandır yaşadığım en büyük korku. biliyorum bunu değiştiremem herkes gibi bir gün o da çekip gidecek. buna mecbur olacak. elinden hiçbir şey gelmeyecek. ben o günün gelmesinden o kadar çok kokuyorum ki, bu durum sıklıkla rüyalarıma giriyor. en büyük kabusum da bu. hayatta belki de cevaplayamadığım tek sorum: o giderse ben ne yaparım?

bugün günlerin çok çok çok hızlı geçmeye başladığını fark ettim. daha dün yazın başıydı sanki ve bugün yaz bitmiş. günler su gibi derler ya.. aynen öyle. işte o günler geçmeye devam ettikçe ben büyüyorum. herkes gibi. onu hep çok sevdim, hep çok sevmeye devam edeceğim.

doğum günün kutlu olsun anne.

seni çok seven kocaman kızın

puff

2008-09-24T02:03:00.004+03:00

yolsa yürürken ya da otobüsteyken aklıma bir şey geliyor ve diyorum ki bunu bloga yazmalıyım. sonra eve geliyorum, bilgisayarı açıyorum, blogu açıyorum ve aklıma gelen bütün konular bir anda puff diye uçuveriyor. not defteri mi taşımalıyım yanımda manyak gibi:S

bu salyangozların bir anlamı olmalı..

2008-09-22T01:47:00.003+03:00

burda yağmur yağıyor. hem de iki gündür düzenli olarak yağıyor. bugün eve dönüş yolunda bir sürü salyangoz gördüm. hatta bir tanesi apartmanın kapısına tırmanıyordu çılgınn:)

çok yağmur yağdı, çok ıslandım, umarım çok hasta olmam.

çok yağmur yağdı, çok ıslandım, çok güldüm bugün:)) hep çok güleyim dimi ben? evet bence de öyle:)

anlamsız yazılar yazmayı çok seviyorum galiba. ya da sana göre anlamsız, bana göre belki de çok anlamlı. belki de çok ottan boktan. bilemiyorsun sen. ama ben biliyorum. bu yüzden bu salyangozların bir anlamı var. bugünden sonra bu salyangozların bana hatırlattığı güzel şeyler olacak:)

ayın yemeği

2008-09-20T21:32:00.004+03:00

semizotu, yoğurt, tuz, az sıvı yağ, bol kuru nane, bol pul biber karışımından oluşan salatayı ayın yemeği ilan ediyorum. kendisinden bu aralar günde 758 öğün yiyebilirim.

motor

2008-09-20T21:19:00.005+03:00

bu motorlar çok pahalı be:( motor dediğin nedir ki en fazla 3-5 milyar bişey olsun derken kendimi avcumu yalarken buldum. işte beğendiğim 2 motor ve fiyatları.

not: teknik özellikleri hakkında en ufak bir bilgim bile yok. sadece göze hoş görünüyorlar. hem de fazlasıyla :)

Honda Super Sport CBR 600 RR

kendisi muhteşem bir yaratık değil mi? evet bence de öyle. çok haklısın. fiyatı da 22.400.- YTLcik.

Beldeyama YZF R6S

bu da ikinci muhteşem yaratığımız. bu arkadaşın fiyatı da 23.000.- YTLcik. kendisinin bir de kampanya fiyatı var. o da 19.500.- YTLcik.

bu yazıyı yazarken doğum günüme tam 49 gün kaldığını hatırlatır, sevgiler sunarım canım okurlarım:)

tavla

2008-09-20T20:32:00.003+03:00

bloga tavla eklemek istiyorum. sanmıyorum olacağını ama, varsa böyle bir olay haberdar ediniz beni. şöyle sağ tarafta ortalarda bi yerde küçük bir pencere halinde bulunsun istiyorum. böyle filmlerde satranç tahtaları durur ya hani gelen bir hamle yapar gider. sonra başka bir gelen başka bir hamle yapar. gelen bir zar atsın gitsin istiyorum. evet böyle süpersonik isteklerim var benim ya da çok fazla film izliyorum. hangisi ki?

rüya

2008-09-20T18:05:00.004+03:00

az önce bir rüya gördüm. az önce uyandım. evet eşşek gibi uyuyorum. dur konuya dönelim. rüyamda bir motosikletim vardı. tabi günde 758 kez motor dersem, gördüğüm her motora coni dep'e bakar gibi bakarsam olacağı da buydu sonunda. rüyayla ilgili hatırladığım tek ayrıntının motorla giresun'dan izmit'e gelmek olması da ilginç tabi. ya motorum olsun benim, onunla orası senin burası benim gezelim. çok çok çok istiyorum:((

...

2008-09-20T03:38:00.006+03:00

çok sevgili arkadaşım uğur'a bu eşsiz tablosundan ötürü teşekkürlerimi sunarım:))

tanrıya mektup

2008-09-18T03:07:00.003+03:00

allahım nolur olmasın. bu sefer şaşırt beni. bu sefer kötü bişey çıkmasın.

seni seven
merve

okul

2008-09-16T12:28:00.003+03:00

bugün ders kaydı yaptıracağım ve eğer mesleki ingilizce 1 dersi açılmazsa -ki böyle de bir durum var- okulum kesin olarak 1 (bir) sene uzayacak. hı şimdi sen diyeceksin ki zaten 1 sene uzuyordu, hatta daha fazla uzama ihtimali de vardı, bu mu dert oldu? evet arkadaşım (tümay hocadan arkadaşım ekolü) bu dert oldu! açın lan o dersi!! yakarım lan okulu! çocuğumu keserim! açılacak o ders!! ramazan ramazan çileden çııkarıyorlar insanı. (sanki oruç tutuyormuş gibi bir de serzeniyor, yazarın kafayı çizdiği an bu andır) patlatıcam ulan bu okulu!!

simyacı'dan..

2008-09-16T04:10:00.004+03:00

"hayatımızın belli bir anında, yaşamımızın denetimini elimizden kaçırırız ve bunun sonucu olarak hayatımızın denetimi yazgının eline geçer. dünyanın en büyük yalanı budur."

paulo coelho

yeni cici tema-2

2008-09-08T00:46:00.005+03:00

tamam yeni cici temam çok güzel oldu da başlık yazma yeri nerde lan:S bilen varsa söylesin.

imza: yardıma her zaman açık blog sahibi.

edit: buldum ben bunu:)) zeki ben. ebet.

yeni cici tema

2008-09-08T00:45:00.005+03:00

yeni cici temam bence çok güzel oldu. oldu dimi. evet bence oldu:) daha güzel olamazdı. daha güzelini gördim diyen varsa söylesin, ondan yaparım hemen. böyle de dönek bi insanım.

ruh ikizi ya da belki üçüzü

2008-09-06T04:58:00.004+03:00

ben inanmazdım ruh ikizi olayına. ama gördüm ki böyle bir şey var gerçekten. gördüm, yaşadım hissettim ve kendi elimle onu kendimden uzaklaştırdım. ittim. ama hayır, bunu nedensiz yapmadım ben. elbette bir nedenim vardı. çok zarar verirdim ben ona, çok yakardım canını (hayır, bahane değil bu.) böyle yaparak da acı verdim biliyorum ama verebileceğim acının en aza indirgenmiş kısmıydı bu. en azından bilerek ve isteyerek acı çektirmedim. belki de avunma cümlesi budur.

hayatım boyunca beni gerçekten anlayan, gerçekten ne hissettiğimi birebir hissedebilen belki de tek insan o. yaşadığım acıyı, sevinci paylaşabildiğim, sınırsızca saçmalayabildiğim, benim saçmalıklarımı dinleyen, üşenmeden onlara yorum yapan, tek bir sözüyle ağzıma sıçma potansiyeline sahip tek insan.

ve ben onu yaklaşık bir sene önce bu zamanlarda kaybettim. bir ruh üçüzü varsa umarım ben bulmadan o bulur. ben üçüzü yok etmeden, olayları bok etmeden o bulup mutlu olur. belki de şu sıralar istediğim nadir şeylerden biri bu.

biterken anathema-parisienne moonlight çalıyordu...

renk

2008-09-04T08:25:00.004+03:00

blogumun renklerinin bok gibi olduğunun farkındayım. güzel renk yapacak gönüllü biri aranıyor:D şu an taşınma telaşı içinde olduğumdan (yalan söyleme yok öyle bi telaş) blogumla uğraşamıciiim. elektrik açtır, su açtır, yapılacak bir dolu iş var. temizlik tabi bi de. yeni evimde bi sürü yeni yazılar yazacağımı umut ederekten yazıma burda son veriyorum efendim.

...

2008-09-01T07:16:00.005+03:00

Fark ettim de yazdığım yazıların hepsinde bir karamsarlık, ümitsizlik söz konusu. falcının dediğini mi tekrarlamak gerek acaba? "ben şanslıyım, ben şanslıyım, şanslıyım ben, ben.." kimi kandırıyosun sen demezler mi adama?

oyunnn

2008-07-28T02:07:00.003+03:00

bir "altın madencisi" çılgınlığıdır gidiyor. hadi bakalım:))

http://www.oyunlar1.com/games.php?flash=972

anlamsız

2008-07-23T15:47:00.004+03:00

ne yapacağını bilmemek kötü bir şey. düzensizlik.. bir türlü düzen kuramama durumu. tam yapacakken her şeyin bir anda alt üst olması. elinde olan düzeni de yitirmek. -mek'li, -mak'lı mastar halinde cümleler kurmak hep. yüklemlere bir türlü bir zaman eki ekleyememek. aşırı karamsarlık.. ne zaman biter ki bu??

kalabalık

2008-07-23T15:23:00.002+03:00

derin bir uğultuyla başlar. önce bütün sesler yavaşça deli eden bir uğultuya dönüşür. sadece dudak hareketleri görürsün. sürekli konuşan insanlar.. sürekli alakasız, seni ilgilendirmeyen ve saçma sapan bir şeyler anlatan insanlar.. hep anlatan insanlar.. rahatsız eder. kaçmak, tek başına hepsinden uzak bir şehre gitmek istersin, kaçamazsın. onlarla olman gerekiyordur, bir şekilde onlara zaman ayırman gerekiyordur ve bu durum gittikçe bir çeşit işkenceye döner. en sonunda kendini her şeyden, bütün sorumluluklardan uzaklaşmış, telefonlara cevap vermeyen, sadece bilgisayarla iletişim kuran biri olarak bulursun.. ve sadece yazmak kurtarır seni bu yalnızlıktan.. ama bilirsinki mutlaka yeniden o kalabalığa, o uğultuya karışmak zorundasın.. onlardan biri olmak zorundasın..